Skip to main content

Posts

Showing posts from May, 2019

कुणी ठेविले भरून

कुणी ठेविले भरून 
शब्दाशब्दांचे रांजण :
छंद लागला बाळाला 
घेतो एकेक त्यांतून . 

काही सुबक संगीत ,
काही पेलती मुळी न ,
काही जोडतो तोडतो ,
पाहतोही वाकवून . 

शब्द होतात खेळणी :
खेळवितो ओठांवर ,
ध्यानीमनी जे जे त्याला 
देऊ पाहतो आकार . 

कधी वाटते उणीव 
शब्द येईना मनास ,
घाली पालथे रांजण :
शब्दशोधाचा हव्यास 

आणि अवचित त्याच्या 
ओठावरी शब्द येतो :
शब्द त्याचीच घडण :
बाळ आनंदे नाहतो . 

अशा त्याच्या शब्दासाठी 
माझी उघडी ओंजळ :
शब्द शब्द साठविले 
जसे मेघांना आभाळ. 

: कुणी ठेविले भरून 
: बाहुल्या 
: इंदिरा संत 

प्रारब्धा

प्रारब्धा रे तुझे माझे 
   नाते अटींचे तटीचे,
हारजीत तोलण्याचे ,
   प्रारब्धाचे सावधाचे ;

फासांतील तुझे पेच,
   तुझे अंधारीचे घाव ,
सोडविणें नि सोसणे 
   हेच आयुष्याचे नांव. 

जाळे फेकून रेशमी 
   देशी सुखाचे आभास :
सुख काचते भोगता :
   जीव होतो कासावीस. 

जेव्हा कढते दाहक 
   हृदयींचें रसायन 
उधळिशी फुले तेव्हा 
   कसे निष्ठुर हासून;

जिद्द माझीही तशीच :
   नाही लावलेली मान ,
जरी फाटला पदर 
   तुझे झेलिते मी दान ;

काळोखते भोवतालीं ,
   जीव येतो उन्मळून 
तरी ओठातून नाही 
   "तुला शरण .... शरण."

: प्रारब्धा 
: बाहुल्या 
: इंदिरा संत

असे शब्द, असे अर्थ

असे शब्द , असे अर्थ .... 
   मेघ उदार वाहती, 
माझ्या धूळ -पाचोळ्याला 
   कस्तुरीचे दान देती. 

अशा शब्दांचे चंदन 
   कशी भाळावरी लावू ?
चकमकीचे मी फूल 
   अशी चांदणीशी होऊं ?

असे शब्द, असे अर्थ .... 
  निळे आकाश मंथर,
माझ्या दीपकळीसाठी 
   व्हावें शेल्याचे पाखर . 

: असे शब्द, असे अर्थ 
: चित्कळा 
: इंदिरा संत