Tuesday, June 4, 2019

सर्व ठिकाणीं.


हसताना जीव घेतेस :
मग तुझं सांत्वन , 
मग निघायची तयारी , 
मग म्हणतेस , " आज तू हास , 
माझाही जीव जाऊ दे . " 
हसतो. 
तू शांतपणे गप्प . 
अखेर त्यातही मीच मरतो. 
मग तुझं लाजणं , 
मग वाऱ्यावर केंस सोडणं , 
उगीच मानेला झटका देणं , 
हज्जार हरकती , हिकमती , हुकमती , 
मधूनच तुझी अस्पष्ट किंकाळी :
" अरेरे ! अयाs s ई  ग s s ! कसा रे तो , 
असा कसा तो ? मरणार होता. 
मरून चाललं नसतं त्याला :
घरी असतील न त्याचे कुणीतरी !
त्यानं जपलं पाहिज स्वतःला . 
त्यांनाच का ? सगळ्यांनीच 
जपलं पाहिज स्वतःला ... हो s s 
प्रत्येकाचं घरी असतंच रे . 
असेलच न कुणीतरी?"
मग तुझं भान हरपणं , 
डोळ्यातल्या डोळ्यांत रडणं , 
जवळ येणं , मला स्वतःला जपणं 
हे हे सगळंच जीवघेणं . 
तुला भेटणं :
पुन्हां पुन्हां मरणं 
घरी , दारी , बाहेर ... शयनीं , 
सर्व ठिकाणीं. 

: सर्व ठिकाणी 
: नक्षत्रांचे देणे 
: आरती प्रभू 

No comments:

Post a Comment