Skip to main content

Posts

Showing posts from June, 2019

जरी तुझीया सामर्थ्याने

जरी तुझीया सामर्थ्याने ढळतील दीशाही दाही
मी फुल तृणातील इवले
उमलणार तरीही नाही.

शक्तीने तुझीया दीपुनी
तुज करतील सारे मुजरे
पण सांग कसे उमलावे
ओठातील गाणे हसरे?

जिंकील मला दवबिंदू
जिंकील तृणाचे पाते
अन स्वत:ला वीसरून वारा
जोडील रेशमी नाते

कुरवाळीत येतील मजला
श्रावणातल्या जलधारा
सळसळून भिजली पाने
मज करतील सजल इशारे

रे तुझीया सामर्थ्याने
मी कसे मला विसरावे?
अन रंगांचे गंधांचे
मी गीत कसे गुंफावे?

येशील का संग पहाटे
किरणाच्या छेडीत तारा;
उधळीत स्वरातुनी भवती
हळू सोनेरी अभीसारा?

शोधीत धुक्यातुनी मजला
दवबिंदू होउनी ये तू
कधी भीजलेल्या मातीचा
मृदु सजल सुगंधीत हेतू!

तू तुलाच विसरुनी यावे
मी तुझ्यात मज विसरावे
तू हसत मला फुलवावे
मी नकळत आणि फुलावे

माझिया गीतांत वेडे

माझियागीतांतवेडे दुःखसंतांचेभिनावे वाळल्यावेलीसमाझ्या अमृताचेफूलयावे ! आशयाच्याअंबरांनी टंचमाझाशब्दव्हावा; कोरडामाझाउमाळा रोजमाधुर्यातन्हावा ! स्पंदनेज्ञानेश्वराची माझियावक्षातव्हावी; इंद्रियांवाचूनमीही इंद्रियेभोगूनघ्यावी ! एकनाथानेमलाही बैसवावेपंगतीला नामयाहातीबनावे हेजिणेगोपाळकाला ! माझियासाठीजगाचे रोजजातेघर्घरावे मात्रमीसोशीनजेजे तेजनाईचेअसावे ! मीतुकयाच्यालोचनांनी गांजल्यांसाठीरडावे;

सर्व ठिकाणीं.

हसताना जीव घेतेस : मग तुझं सांत्वन ,  मग निघायची तयारी ,  मग म्हणतेस , " आज तू हास ,  माझाही जीव जाऊ दे . "  हसतो.  तू शांतपणे गप्प .  अखेर त्यातही मीच मरतो.  मग तुझं लाजणं ,  मग वाऱ्यावर केंस सोडणं ,  उगीच मानेला झटका देणं ,  हज्जार हरकती , हिकमती , हुकमती ,  मधूनच तुझी अस्पष्ट किंकाळी : " अरेरे ! अयाs s ई  ग s s ! कसा रे तो ,  असा कसा तो ? मरणार होता.  मरून चाललं नसतं त्याला : घरी असतील न त्याचे कुणीतरी ! त्यानं जपलं पाहिज स्वतःला .  त्यांनाच का ? सगळ्यांनीच  जपलं पाहिज स्वतःला ... हो s s  प्रत्येकाचं घरी असतंच रे .  असेलच न कुणीतरी?" मग तुझं भान हरपणं ,  डोळ्यातल्या डोळ्यांत रडणं ,  जवळ येणं , मला स्वतःला जपणं  हे हे सगळंच जीवघेणं .  तुला भेटणं : पुन्हां पुन्हां मरणं  घरी , दारी , बाहेर ... शयनीं ,  सर्व ठिकाणीं. 
: सर्व ठिकाणी  : नक्षत्रांचे देणे  : आरती प्रभू