Skip to main content

प्रेमयोग




















प्रेम- 
कुणावर करावं ?
     कुणावरही करावं. 

प्रेम - 
राधेच्या वत्सल स्तनावर करावं 
कुब्जेच्या विद्रूप कुबडावर करावं, 
    भीष्मद्रोणांच्या थकलेल्या 
    तीर्थरूप चरणांवर करावं, 
    दुर्योधन - कर्णाच्या अभिमानी 
    अपराजित मरणावर करावं ,
प्रेम कुणावरही करावं. 

प्रेम - 
सुदामा नावाच्या भटजींवर करावं 
अर्जुन नावाच्या राजेंद्रावर करावं , 
    बासरीतून पाझरणाऱ्या 
    सप्तस्वरांच्या चांदण्यावर करावं , 
    यमुनेचा डोह जहरुन टाकणाऱ्या 
    कालियाच्या फण्यावरही करावं,
प्रेम कुणावरही करावं. 

प्रेम - 
रुक्मिणीच्या लालस ओठांवर करावं 
वक्रतुंडाच्या हास्यास्पद पोटावर करावं , 
    गायीच्या नेत्रांतील 
    अथांग कारुण्यावर करावं , 
    मोराच्या पिसाऱ्यातील 
    अद्भुत लावण्यावर करावं , 
प्रेम काळजाच्या नात्यावर करावं , 
आणि खङगाच्या पात्यावरही करावं,
प्रेम कुणावरही करावं. 

प्रेम - 
गोपींच्या मादक लीलांवर करावं 
पेंद्याच्या बोबड्या बोलावर करावं, 
    यशोदेच्या दुधावर - 
    देवकीच्या आसवांवर - 
प्रेम बलरामाच्या खांद्यावरील 
    नांगराच्या फळ्यावर करावं , 
कंसाच्या काळजातील 
    द्वेषाच्या जाळ्यावर करावं, 
ज्याला तारायंचं 
    त्याच्यावर तर करायचं 
पण ज्याला मारायचं 
    त्याच्यावरही करावं, 
प्रेम कुणावरही करावं. 

प्रेम - 
योगावर करावं. 
भोगावर करावं. 
आणि त्याहूनही अधिक 
    त्यागावर करावं. 

प्रेम - 
चारी पुरुषार्थांची झिंग देणाऱ्या 
जीवनाच्या द्रवावर करावं, 
आणि पारध्याच्या बाणांनं घायाळ होऊन 
अरण्यात एकाकी पडणाऱ्या 
स्वतःच्या शवावरही करावं, 
प्रेम कुणावरही करावं. 
कारण - 
प्रेम आहे माणसाच्या 
    संस्कृतीचा सारांश 
त्याच्या इतिहासाचा निष्कर्ष 
आणि भविष्यकाळातील 
त्याच्या अभ्युदयाची आशा 
एकमेव ? 

:  प्रेमयोग 
: छंदोमयी 
: कुसुमाग्रज 



Comments

Popular posts from this blog

भंगु दे काठिन्य माझे

भंगु दे काठिन्य माझे
आम्ल जाऊं दे मनींचे;
येऊ दे वाणीत माझ्या
सूर तूझ्या आवडीचे.

ज्ञात हेतूतील माझ्या
दे गळू मालिन्य,आणि
माझिया अज्ञात टाकी
स्फूर्ति-केंद्री त्वद्‌बियाणे.

राहु दे स्वातंत्र्य माझे
फक्त उच्चारातले गा;
अक्षरा आकार तूझ्या
फुफ़्फ़ुसांचा वाहु दे गा.

लोभ जीभेचा जळू दे
दे थिजु विद्वेष सारा
द्रौपदीचे सत्व माझ्या
लाभु दे भाषा शरीरा.

जाऊ दे कार्पण्य ’मी’चे
दे धरू सर्वांस पोटी;
भावनेला येऊ दे गा
शास्त्रकाट्य़ाची कसोटी.

खांब दे ईर्ष्येस माझ्या
बाळगू तूझ्या तपाचे;
नेउं दे तीतून माते
शब्द तूझा स्पंदनाचे

त्वसृतीचे ओळखू दे
माझिया हाता सुकाणू;
थोर यत्ना शांति दे गा
माझिया वृत्तीत बाणू.

आण तूझ्या लालसेची;
आण लोकांची अभागी;
आणि माझ्या डोळियांची
पापणी ठेवीन जागी.

धैर्य दे अन्‌ नम्रता दे
पाहण्या जे जे पहाणे
वाकुं दे बुद्धीस माझ्या
तप्त पोलादाप्रमाणे;

घेऊ दे आघात तीते
इंद्रियद्वारा जगाचे;
पोळू दे आतून तीते
गा अतींद्रियार्थांचे

आशयाचा तूच स्वामी
शब्दवाही मी भिकारी;
मागण्याला अंत नाही;
आणि देणारा मुरारी.

काय मागावे परी म्यां
तूहि कैसे काय द्यावे;
तूच देणारा जिथे अन्‌
तूंच घेणारा स्वभावे!!

- बा. सी. मर्ढेकर


असे जगावे छाताडावर आव्हानाचे लावुन अत्तर

असेजगावेछाताडावरआव्हानाचेलावुनअत्तर नजररोखुनीनजरेमध्येआयुष्यालाद्यावेउत्तर
नकोगुलामीनक्षत्रांचीभीतीआंधळीताऱ्यांची आयुष्यालाभिडतानाहीचैनकरावीस्वप्नांची असेदांडगीईछाज्याचीमार्गतयाला

शब्द

घासावा शब्द । तासावा शब्द  ।
तोलावा शब्द । बोलण्यापूर्वी  ।।

शब्द हेचि कातर । शब्द सुईदोरा ।
बेतावेत शब्द  । शास्त्राधारे ।।

बोलावे नेमके ।  नेमके , खमंग खमके ।
ठेवावे भान । देश , काळ, पात्राचे ।।

बोलावे बरे । बोलावे खरे ।
कोणाच्याही मनावर । पाडू नये चरे ।।

कोणाचेही वर्म । व्यंग आणि बिंग ।
जातपात धर्म । काढूच नये ।।

थोडक्यात समजणे । थोडक्यात समजावणे ।
मुद्देसूद बोलणे । हि संवाद  कला ।।

शब्दांमध्ये झळकावी । ज्ञान, कर्म , भक्ती ।
स्वानुभावातून जन्मावा । प्रत्येक शब्द ।।

शब्दांमुळे दंगल । शब्दांमुळे मंगल ।
शब्दांचे हे जंगल । जागृत राहावं ।।

जीभेवरी ताबा । सर्वसूखदाता ।
पाणी , वाणी , नाणी । नासू  नये ।।

: संत तुकाराम