Thursday, October 25, 2018

मी

मीरेचे पैंजण 
त्यात मी घुंगरू 
कसें मी आवरू 
... मन माझें ?

नाथांची कावड 
तीत मी ओंजळ 
मला ये भोवळ 
... तहानेंची . 

जनाईचे जाते 
त्यातले मी पीठ 
झालो कसा धीट 
... भित्रा मी?

मुक्ताईचे डोळे 
त्यांत अश्रूबिंदू 
होऊनिया स्फुंदू 
... लागलो मी. 

ज्ञानियाची ओवीं 
तीतला मी छंद 
केली चिरेबंद 
... समाधी मी. 


: सदानंद शांताराम रेगे . 

No comments:

Post a Comment