Wednesday, November 1, 2017

एक अश्रु

स्वातंत्र्याचा सण, दारात रांगोळी 
श्रुंगारली आळी, झगमगे || 
तोरणे, पताका, सांगती डोलुन 
स्वांत्र्याचा दिन, उगवला ||
स्वातंत्र्यासाठी या, आम्ही काय केले? 
पुर्वज श्रमले, तयासाठी ||
वृक्ष लावणारे, निघोनिया जाती 
तळी विसावती, सानथोर ||
विचारी गुंतत, हिंडलो बाजारी 
पेठेत केवढी, गजबज ||
केवढी धांदल, केवढा उल्हास 
केवढी आरास, भोवताली ||
मात्र एका दारी, दिसे कोणी माता 
दीप ओवाळीता छायाचित्रा ||
ओल्या नेत्रकडा हळुच टिपुन 
खाली निरांजन, ठेवीत ती ||
हुतात्म्याचे घर, सांगे कुणी कानी 
चित्त थरारोनी, एकतसे ||
होते लखाखत, पेठेतले दीप 
आकाशी अमूप, तारा होत्या || 
चित्तापुढे माझ्या, एक दीप होता
एक अश्रु होता, माउलीचा. ||
वि. म. कुलकर्णी

No comments:

Post a Comment