Skip to main content

Posts

Showing posts from August, 2017

एक चांदणी

एक चांदणी कोसळतांना 
गीत म्हणाली 
गीत म्हणाली आणि नंतर 
पत्थर झाली 

सरळ भाबडी वाट अचानक 
वनांत वळली 
वनांत वळली अन नंतर 
डोहातच बुडली 

सर्वस्वाचे दान उधळण्या 
कुणि तळमळली 
तळमळली अन मिटून डोळे 
मनांत जळली 

अजून कधीतरी पत्थरांतुनी 
कण्हते गाणे 
डोहांकाठी फिरे पाखरूं 
केविलवाणे 

: एक चांदणी 
: उत्सव 
: मंगेश पाडगांवकर

खुणा

डोळेभेटीची ओळख 
चारचौघांत विसर 
दाट पानांत लपव 
भित्री श्रावणाची सर 

फुलपंखी कुजबुज 
ठेव ओठात मिटून 
वर निबर शब्दांची 
रास ठेवावी रचून 

पापण्यांची गूढ भाषा 
अर्थ तुला मला ठावें 
वाट चुकल्यावरच 
पाखरांनी गाणे गावे 

पळसाच्या फुलांकडे 
पहा हळूच चोरून 
लपविल्या आशयाच्या 
खुणा तिथेच अजून 

: खुणा 
: उत्सव 
: मंगेश पाडगांवकर

बाहेर

बाहेर 
चांदण्यांच्या बावऱ्या फांदीवर 
धुक्याचे दोन पक्षी 
जुळ्या कळ्यांसारखे 
उमलले आहेत ..... 

बाहेर 
दूरच्या चांदणीच्या 
बावलेल्या पापणीवरून 
वाऱ्याचे  दवप्रसन्न ओठ 
फिरत आहेत ..... 

बाहेर 
गुलमोहराच्या झाडावरचे 
पिंजरपक्षी 
अर्धमिटल्या लाल चोचींत 
चांदण्यांचे निळे - पांढुरके थेंब 
धरून बसले आहेत ..... 

बाहेर 
विरघलेल्या सावल्यांचा 
पाखरांच्या डोळ्यासारखा 
नितळ काळा प्रवाह 
वाहतो आहे ..... 

"आहे का ?"
"..... होय ....."
"..... मग जवळ ये ...... सगळे विसरून ...."

: बाहेर 
: उत्सव 
: मंगेश पाडगांवकर

कवडसे

कधी कधी येतो अंधाराला 
नाजूक वास तुझ्या केसांचा 
स्पर्श पापण्यांवरती झुलतो 
धुक्यात बुडलेल्या श्वासांचा 

मिटलेल्या डोळ्यांतून हलती 
हे भासांचे असे कवडसे 
अन विस्कटलेल्या कळकांमधुनी 
रात्रीचे गोठती उसासे 

: कवडसे 
: उत्सव 
: मंगेश पाडगांवकर

अर्धी रात्र

अर्धी रात्र 
शब्दातीतच असण्याची 
अर्धी रात्र 
शब्दांना अडखळण्याची 

अर्धी रात्र 
सदाफुलीच्या 
चांदणीवेड्या गाण्याची 
अर्धी रात्र 
डोळ्यांमधल्या 
अबोल गहिऱ्या पाण्याची 

अर्धी रात्र 
उतट कुसूंबी मोहाची 
अर्धी रात्र 
काळोखाच्या डोहाची 

अर्धी रात्र 
कळूनही नच  कळण्याची 
अर्धी रात्र 
डोळे मिटून जळण्याची 

: अर्धी रात्र 
: उत्सव 
: मंगेश पाडगांवकर

पिसे

बोरी बाभळीला । नसे आठवण ।
फुलांची ठेवण । फुलांमागे ।।

करवंदी जाळी । वेळू  फुलारला ।
मृत्यू सामावला । ओंजळीत ।।

तुझ्या गावामध्ये । जळता डोंगर ।
पाण्याचा सांभाळ । कोण करी ?।।

स्मरतांना असें । साजनाचे पिसे ।
मला कोणी नसे । मागे पुढे ।।

: पिसे 
: सांजभयाच्या साजणी 
: ग्रेस

बीते रिश्ते तलाश करती है

बीतेरिश्तेतलाशकरतीहै ख़ुशबूग़ुंचेतलाशकरतीहै
जबगुज़रतीहैउसगलीसेसबा ख़तकेपुर्ज़ेतलाशकरतीहै
अपनेमाज़ीकीजुस्तुजूमेंबहार पीलेपत्ते

जन्म नि मृत्यू

सुकतात कुणाचे 
     ओठ दुधाचे 
दुखतात कुणाच्या 
     काठ मनाचे 

उरतेही कुणाच्या 
     काजळ डोळा 
मिटतात सुखाने 
     फसवून काळा 

उरतात हिवाळी 
     हेतू कुणाचे 
सरणात पुन्हा ये 
     भूत कुणाचे 

हसतात कुणाचे 
     वाटेवरले 
रडतात कडूसे 
     खाटेवरले 

फसतात कुणाचे 
     जन्म नि मृत्यू 
पडसाद होतें 
     केवळ आयु 

: जन्म नि मृत्यू 
: दिवेलागण 
: आरती प्रभू

अहेवपण

विश्रब्ध मनाच्या कातरवेळी 
एखाद्या प्राणाची दिवेलागण 

सरत्या नभाच्या सूर्यास्तछाया 
एखाद्या प्राणांत बुडून पूर्ण 

एखाद्या प्राणाच्या दर्पणी खोल 
विलग पंखाचे मिटत मन 

एखाद्या प्राणाचे विजनपण 
एखाद्या फुलांचे फेडीत ऋण 

गीतांत  न्हालेल्या निर्मळ ओठा 
प्राजक्तचुंबन एखादा प्राण 

तुडुंब जन्मांचे सावळेपण
एखाद्या प्राणाची मल्हारधून 

एखाद्या प्राणाचे सनईसुर 
एखाद्या मनाचे कोवळे ऊन 

निर्जन प्राणाचा व्रतस्थ दिवा 
एखाद्या सरणा अहेवपण 

: अहेवपण 
: दिवेलागण 
: आरती प्रभू

पूजा

थोडे तरी रक्त वाहो शुष्क हृदयीचे 
देठ उजळण्या मंद बकुळफुलांचे 

पाणियाची मुळी  व्हावी निळी कमळंण 
तैसा शब्द व्हावा तृषातृप्त द्रोण 

दोन हातांतील  पूजा येथेच राहून 
दोन डोळ्यांच्या  काठानें आले गेले जन्म 

व्हावी हातांची परडी खुडू यावे डोळे 
अश्रूस्नात मन व्हावे मोगरीचे कळे 

काही नाही तेथोनिया गंध कळीस्तव 
वाहतांना यावा जीवा पांघरू विस्तव 

: पूजा 
: दिवेलागण 
: आरती प्रभू