Skip to main content

Posts

Showing posts from September, 2015

या व्याकुळ संध्यासमयीं

याव्याकुळसंध्यासमयीं शब्दांचाजीववितळतो. डोळ्यांतकुणाच्याक्षितिजें मीअपुलेहातउजळतो.
तूआठवणींतुनमाझ्या कधिंरंगितवाटपसरशी, अंधार-व्रताचीसमई कधिंअसतेमाझ्यापाशीं.....
पदरालाबांधुनस्वप्नें तूएकटसंध्यासमयीं, तुकयाच्याहातांमधला मीअभंगउचलुनघेई.....
तूमलाकुशीलाघ्यावें अंधारहळूढवळावा..... संन्यस्तसुखाच्याकाठीं वळिवाचापाऊसयावा !

मोहब्बत एक ख़ुशबू है हमेशा साथ चलती है

मोहब्बत एक ख़ुशबू है हमेशा साथ चलती है कोई इंसान तन्हाई में भी तन्हा नहीं रहता

याद

भली सी एक शक्ल थी.. भली सी उस की दोस्ती.. अब उसकी याद रात दिन... नहीं, मगर कभी कभी....

फिर भी तू इंतज़ार कर शायद

फिरउसीराहगुज़रपरशायद हमकभीमिलसकेंमगरशायद
जिनकेहममुंतज़िररहेउनको मिलगएऔरहमसफ़रशायद
जानपहचानसेभीक्याहोगा फिरभीऐदोस्त

किती लुटावे डोळ्यांनी

कितीलुटावेडोळ्यांनी दिवसांचेनिळेपण ; काचरंगेनामनाची , उमटेनानिळीधून ;
कितीखोलघ्यावेश्वास पिण्याकाळोखाचेविष ; रितेजरीलाखडोह नाहीजहराचाहोष ;
नाहीबासरीचीधून , नाहीकशीविषबाधा ; अशीकशीहीपापीन …. हसेमीरा , हसेराधा .
: कितीलुटावेडोळ्यांनी : मृगजळ : इंदिरासंत