Tuesday, May 5, 2015

त्या मार्गावर

हजार हास्ये
स्मिते असंख्य
या वाटेवर
     मला भेटती
दोन घडींच्या
गर्द तृणांतून
फुलांप्रमाणे
    अवचित उठती
सांजकाळच्या
धुसरतेतून
चंद्र्करांचे
     स्वरूप घेती
जरठ तरूंच्या
फांद्यांवरुनी
भुताप्रमाणे
     घसरत येती .
आणिक माझा
मार्ग अडवूनी
उदासतेने
     मजला म्हणती
शरीर कोठे
आम्ही कोठे
हीच काय रे
     आमुची नियती !

: त्या मार्गावर
: वादळवेल
: कुसुमाग्रज


No comments:

Post a Comment