Friday, June 27, 2014

सांग तू आहेस का ?















त्या फुलांच्या गंधकोषी, सांग तू आहेस का ?
त्या प्रकाशी तारकांच्या, ओतिसी तू तेज का ?
त्या नभांच्या नीलरंगी होऊनिया गीत का ?
गात वायूच्या स्वरांने, सांग तू आहेस का ?

मानवाच्या अंतरीचा प्राण तू आहेस का ?
वादळाच्या सागराचे घोर ते तू रुप का ?
जीवनी या वर्षणारा तू कृपेचा मेघ का ?
आसमंती नाचणारी, तू विजेची रेघ का ?

जीवनी संजीवनी तू, माऊलीचे दूध का ?
कष्टणार्या बांधवांच्या रंगसी नेत्रात का ?
मूर्त तू मानव्य का रे, बालकांचे हास्य का ?
या इथे अन त्या तिथे रे, सांग तू आहेस का ?

गीतकार : सूर्यकांत खांडेकर


Thursday, June 26, 2014

गडद जांभळं भरल आभाळ

गडद जांभळं भरल आभाळ
मृगातल्या सावल्यांना बिलोरी भोवळ
खोलवर चिंब बाई मातीला दरवळ

मातीचा दरवळ निर्मळ पाण्याला
झाडांच्या गाण्याला गं मखमाली झील

सांजच्या मलूल धुळवड येळेला
भरल्या पदरानं झाकावी झूल

बिलोरी हातांना मोराचं गोंदण
चांदण्याच बन बाई पेटलं पाण्यानं
जांभळीच्या झाडाला गं सांगावा शकुन ….


: ना. धों .

Wednesday, June 25, 2014

आसवे

मैत्रीचे नाते होते अपुले जेंव्हा
लागून ओढणी सहवासाची तेंव्हा
मनी दाटून आल्या गोड भावना नाना
अन एकांती मी ढाळीयले अश्रुना .
मग जलस्नात त्या फुलांसारखे झाले
मन माझे ताजे प्रसन्नतेने भरले .

मी विवाहमाला तुझ्या घातली कंठी
मजकडे पाहसी स्वर्ग आणुनी नेत्री
त्या गभीरमंगल समयी डोळ्यांमधुनी
निखळली आसवे : भरली मांगल्यानी
घट सौख्याशेचा हृदयी आला भरून :
जणू त्यातील आले उसळुनी बिंदू दोन .

अन तेव्हापासून कितीकदा नयनात
साठली आसवे ,ओघळली जोमांत .
जे आले अश्रू उसळून आनंदाने
जाहली तयांची फुले तुझ्या स्पर्शाने ;
त्या अश्रुफुलांचा गंध जई दरवळला
संसार भासला मधुसुमनांचा झॆला !

मन गेले केव्हा दुः खाने व्याकळून ;
असहायपनाने  भरुनी आले नयन
तव नजर बोलतां परी शांत गंभीर
हो इंद्रधनूपरी आर्त ,पालटे नूर .

जी तुझ्याचसाठी आली अन ओघळली ,
स्पर्शाने तुझिया फुलली,खुलली,हसली ,
ती आता आसवे कुठे जाहली गुप्त
जी ढाळून व्हावे दुग्ध चित्त हे शांत !

: आसवे
: शेला
: इंदिरा संत



Saturday, June 21, 2014

स्वर वेडी

किलबिलताना रानपाखरे 
स्वरबिंदूची सतारशिंपण 
झेलून घेते अंगागावर 
मी तरफांच्या तारा होऊन ,

गाजगाजता प्रचंड पिंपळ 
काठाशी मी वाट पाहते :
स्वरमेळाचीलाट अनावर 
येता तिजवर झोकून देते 

धुसर वेळी कधी लागतो 
सूर जिव्हाळी पैलतीरावर :
क्षणात होऊन विश्ववेगळी 
पाय टाकते मी डोहावर !

: स्वर वेडी 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

Friday, June 20, 2014

साज

त्या दिवशीचा साज अजूनही 
तसाच आहे अंगावरती …. 

जळलहरींची सपात शामल 
जुई -जाईची किनार जीवर ,
रेशीमपिवळे वस्त्र उन्हाचे 
किरण जरीचे भरपदरावर ;

सोनमखमली  कातीव चोळी ,
मोरपिसांची कुसर भुजांवर ,
बावरलेली काजळरेखा ,
सावरलेला बकुळवळेसर 

त्या दिवशीचा साज अजूनही 
तसाच आहे अंगावरती …. 

: साज 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 


सावध

आज अखंड मी जागी
रात्र धरून डोळ्यात …

आज अखंड सावध :

कुठे पाखरू उडेल, 
झेप तिरप्या पंखांची :
कुठे रात्र डहुळेल 

आज अखंड मी जागी :
कुठे काजवा झुकेल ,
ओझरता झोत त्याचा:
कुठे रात्र उजळेल ;

उभा रक्ताचा  पहारा :
कुठे फुटेल पाहत,
कुठे दवाने भिजेल 
पापणीचा कृष्णकाठ 

आज अखंड मी जागी 
रात्र धरून डोळ्यात … 

: सावध 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

हाक

गेले विसरून डोळे ,
विसरून गेले कान
केव्हाच मी केले त्यांना 
कर्मकांडाच्या स्वाधीन ;

आज क्षितिजापल्याड 
कोण उभे ते दिसेना ;
हाक ऐकली तरीही 
कोणाची ते आकळेना ;

ओठावरी आले विष,
आल्या वेदना डोळ्यात 
हाक आभाळा एवढि 
गोठवीत हुंदक्यात . 

: हाक 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

अवंढा

गिळला एक अवंढा 
आणिक कथिले सारे ,
गिळला एक अवंढा 
आणि समजले सारे,
गिळला एक अवंढा 
आणिक गीळले सारे . 

अता न उरले काही 
जे आहे सांगायचे ,
अता न उरले काही 
जे आहे समजायाचे ,
अता न उरले काही 
जे आहे सोसायाचे . 

ते दिवस: बहर जाईचे ,
हे: आभाळ भुंडे बघणे ,
त्या आर्त चांदण्या रात्री ,
हि काळझोप नच ढळणे ;
ते होते माझे जीवन ,
हि आता नुसती श्वसने !

: अवंढा 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

Tuesday, June 17, 2014

अस्वस्थ

किती कडाडली  वीज ,
किती घोंगावला वारा ,
किती झपाटले मेघ ,
किती कोसळल्या धारा ;

झाकोळलेल्या फांद्यातून 
फिक्या उन्हाचे ओहोळ ,
आता स्वस्थ भुरी हवा 
आणि अस्वस्थशी वेळ ;

ओल्या गर्द मातीवर 
जर्द पाकळ्यांचे मौन ,
पानापानाच्या टोकाशी 
अस्वस्थसा मुका कण . 

:अस्वस्थ 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

डोळ्यापरिस लहान

डोळ्यापरिस  लहान 
आज वाटते आकाश ;
रात्र दिवसाचा काळ 
झाला निमिष निमिष !

मन सुटून चालले 
शरीराच्या मिठीतून ;
विश्वापल्याडचे काही 
काय गेले त्या स्पर्शून ?

: डोळ्यापरिस  लहान 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

Monday, June 16, 2014

मुकी जास्वंद

म्हणावे तू बोलू नको 
आणि मी हि व्हावे मूक ;
म्हणावे तू येऊ नको 
आणि मीही व्हावे रुख . 

आज एका शब्दासाठी 
तुझे आभाळाचे कान 
आणि माझ्या स्वागताला 
उभी बाहूंची  कमान !

_कळायची आता तुला 
जास्वंदाची शापकथा ,
पाय जिचे पाळेमुळे 
मुकी पुष्पे लक्ष गाथा 

: मुकी जास्वंद 
: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

Thursday, June 12, 2014

फुलवेडी

नको टाकुस उसासा 
अशी दारात राहून:
वळचणीच्या अबोलीचा 
रंग जाईल उडून ;

अशा शून्य नजरेने 

नको राहू खिडकीशी :
वेध घेऊन डोळ्यांचा 
जाई होईल ग बाशी 

नको घालू येरझारा ,

नको थांबू इथे तिथे 
तुझ्या पदरझळीने 
ताजी पाकळी गळते ;

हवा फुलांचा शेजार 

बाई , हासत रहावे;
काळजाच्या कुपीमध्ये 
हवाबंद दुःख व्हावे 

: फुलवेडी 

: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

शीण

किती  चालावे चालावे 
कधी कधी येतो शीण :
वाटे घ्यावासा विसावा 
कुठे कुणाशी थांबून …

असे वाटता काहीसे 

काही वाटेनासे होते;
 भुते फुटती पायांना 
वाट भिऊन पळते …

: शीण 

: रंगबावरी 
: इंदिरा संत 

Monday, June 9, 2014

लिहून थोडे

लिहून थोडे लहान व्हावे 
पघळावे  अन… 
जीवकळेला . 
जीभ माळवून घ्यावी कंठी ;
      अथांग व्हावे 
श्वासाश्वासातून तळाला . 

: लिहून थोडे 
: जोगवा 
: आरती प्रभू