Thursday, April 4, 2013

जेव्हा मी ....



















जेव्हा मी या अस्तित्व पोकळीत नसेन

तेव्हा एक कर
तू निःशंकपणे डोळे पूस.
ठीकच आहे, चार दिवस-
उर धपापेल, जीव गुदमरेल.
उतू जणारे हुंदके आवर,
कढ आवर.
उगिचच चीर वेदनेच्या नादी लगू नकोस
खुशाल, खुशाल तुला आवडेल असे एक घर कर
मला स्मरून कर,
हवे तर मला विस्मरून कर.

- नारायण सुर्वे

No comments:

Post a Comment