Friday, February 22, 2013

ना सांगताच तू

ना सांगताच तू 
मला उमगते सारे 
कळतात तुलाही 
मौनातील इशारे 

दोघांत का मग ?
शब्दांचे बांध 
'कळण्या'चा चाले 
'कळण्या'शी संवाद 

: सुधीर मोघे 

ओलेता गंधीत वारा


ओलेता गंधीत वारा 
आला घेऊन सांगावा 
पाझरला आतुर मेघ 
त्या दूर अनामिक गावा

मन चातक व्याकुळ वेडा
इतुकेच म्हणे हरखून 
येईल मेघ माझाही 
जाईल मला भिजवुन

व्याकुळ अशी नक्षत्रे 
कोरडीच केवळ जाती 
भिजण्याच्या आशेवरती 
कोमेजुन गेल्या राती

मिटल्यावर डोळे अजुनी 
ऐकते सरींचे साद 
त्या तेव्हाच्या भिजण्याचे 
अंतरी अजुन पडसाद  

गुरु ठाकूर

क्षणभर विश्रांती

क्षणभर विश्रांती या जगण्यासाठी
क्षणभर विश्रांती मोहरण्यासाठी
विरलेल्या नात्यांना विझलेल्या आशांना
चुकलेल्या वाटानाही समजावून घेण्यासाठी
क्षणभर विश्रांती...
दूरची वाट अन स्वप्नातली दूर गावे
जायचे नेमके कोठे कुणाला न ठावे
थांबतीसंपती जुळती नव्या रोज वाटा
सूर त्यांच्यासवे या जीवनाचे जुळावे
विरलेल्या नात्यांना विझलेल्या आशांना
चुकलेल्या वाटानाही समजावून घेण्यासाठी
क्षणभर विश्रांती...
आवरावे जरा बेभानल्या पावलांना
सावरावे जरा स्वप्नाळल्या लोचनांना
गीत ओठी नवे घेवूनी या जीवनाचे
गुंतवावे जरा भांबावलेल्या मनाला
विरलेल्या नात्यांना विझलेल्या आशांना
चुकलेल्या वाटानाही समजावून घेण्यासाठी
क्षणभर विश्रांती..

Friday, February 15, 2013

अब तो यह भी नहीं रहा अहसास

अब तो यह भी नहीं रहा अहसास
दर्द होता है या नहीं होता

इश्क़ जब तक न कर चुके रुस्वा
आदमी काम का नहीं होता

हाय क्या हो गया तबीयत को
ग़म भी राहत-फ़ज़ा नहीं होता

वो हमारे क़रीब होते हैं
जब हमारा पता नहीं होता

दिल को क्या-क्या सुकून होता है
जब कोई आसरा नहीं होता

Wednesday, February 6, 2013

मिली हवाओंमे उडनेकी सजा यांरो


मिली हवाओंमे उडनेकी  सजा यांरो  
के जमिके रीश्तोंसे कट गया हुं यार 


Monday, February 4, 2013

रात्रच कि स्तब्ध उभी


रात्रच की स्तब्ध उभी क्षितिजाच्या काठावर
खिळलेले पाऊल अन् गिळलेले लाख स्वर

आवरला तोल कसा ठाऊक हे एक तिला
सावरला बोल कसा ठाऊक हे एक तिला

गिळलेल्या बोलाची खिळलेल्या तोलाची
शपथ तिच्या ओठावर चढत जिचा रंग मला

: रात्रच कि स्तब्ध उभी
: मेंदी
: इंदिरा संत