Tuesday, March 27, 2012

मला मांडीवर घेशील ना !

सुपा टोपलिच्या 
तुझ्या संसारांत
गार सावलीत 
राहीन मी 

मधे तुटताना 
माझी प्राणतार
मला मांडीवर
घेशील ना ! 

क्षितिज जसे दिसते

क्षितिज जसे दिसते
तशी म्हणावी गाणी
देहावरची त्वचा "आंधळी
छिलून घ्यावी कोणी

गाय जशी हंबरते 
तसेच "व्याकुळ" व्हावे
बुडता बुडता सांजप्रवाही
अलगद भरूनी यावे

फूल...

फूल...
हिममंद कनांचा खांब 
जसे प्रतिबिम्ब 
जडावे नयनी,
मेघांवरचा रंग मालवून 
दूर निघाले कोणी...
दूर निघाले कोणी, अवघे---
---दुःखच नेत्री जडले
अंबर वरती विरले
सांज-विसरल्या रात्रिंपाशी 
प्रानच मदिरा प्याले...
प्रानच मदिरा प्याले, नुरला--
---दूर नदीचा पुल 
भूलच सगळी भूल
धुलिंत हरवला चन्द्र कुणाचा 
धुलच झाली फूल...

-ग्रेस 

कधी पांघरावे मीही

कधी पांघरावे मीही 
माझा रक्ताचे प्रपात,
गूढ़ घावांचे किनारे 
मीच तोडावे वेगात..

असा आंधळा आवेग
मीच टाळावी बंधने ,
विश्वनिर्मितीचा रात्री
मला छेदावे श्रद्धेने .

अशा लाघवी क्षणांना 
माझा अहंतेचे टोक.
शब्द फुटण्याचा आधी
ऊर दुभंगते हांक.........
-ग्रेस

Saturday, March 24, 2012

पीठ गळे जात्यातून

पीठ गळे जात्यातून 
तसं पाणी डोळ्यांतून
आई करपले हात 
तुझे भाकरी भाजून.....

शिळ्या भाकरीचा उभा 
माझ्या संसाराचा जीव 
तुझ्या ओवीच्या शब्दानं
मला केलं चिरंजीव.....

पानझड : ना . धों. महानोर 


Friday, March 23, 2012

सूर्यनारायणा नित नेमाने उगवा

सूर्यनारायणा नित नेमाने उगवा 
अंधाराच्या दारी थोडा उजेड पाठवा 

मोडक्या घराच्या ब्रीन्दावनाशी सांजेला 
दिव्याचा आधार जडो त्यांच्या संसाराला 

ओंजळीन भरू देगा पाखरांच्या चोची 
दुःखात पंखाना असो सावली मायेची 

आबादानी होवो शेत भरू दे दाण्यांचे 
तुझ्या पालखीला शब्द बांधू तुकोबाचे   

: पानझड 
: ना. धों. महानोर .

माझेच मला झाले काही न कळेनासे.....













एकेक ऋतू जाई लावून तुला मेंदी 
एकेक फुलाचा हा शृंगार तुझ्यासाठी 
दारात जरी आला आषाढ तुझा ओला 
गाता न मला आला मल्हार तुझ्यासाठी.....
माझेच मला झाले काही न कळेनासे.....
घेतात कशी गीते आकार तुझ्यासाठी......