Monday, November 29, 2010

आभाळ चांदण्यांचे


अंगणातील पारिजातावर
छानसे घरटे चिमण्यांचे 
त्या घरट्या खाली सांडते 
रोज आभाळ चांदण्यांचे .....

असेल हात तुझा हातात 
सर्व दूर चांदण्यांचे आभाळ
होईल चांदणेही रुपेरी 
पाहून रंग तुझा गव्हाळ.....

Saturday, November 20, 2010

आई



'आई' म्हणोनी कोणी,  आईस हाक मारी 
ती हाक येई कानी, मज होय शोककारी 
नोहेच हाक माते, मारी कुणी कुठारी 
आई कुणा म्हणू मी, आई घरी न दारी 
ही न्यूनता सुखाची , चित्ती सदा बिदारी 
स्वामी तीन्ही जगाचा आईविना भिकारी.....

चारा मुखी पिलांच्या, चिमणी हळूच देई
गोठ्यात वासराना, या चाटतात गाई
वात्सल्य ते पशुंचे, मी रोज रोज पाही
पाहून अंतरात्मा, व्याकुळ मात्र होई
वात्सल्य माऊलीचे, आम्हा जगात नाही
दुर्भाग्य याविना का, आम्हास नाही आई .....

शाळेतुनी घराला, येता धरील पोटी 
काढून ठेवलेला, घालील घास ओठी
उष्ट्या तश्या मुखाच्या, धावेल चुंबना ती 
कोण तुझ्याविना गे,का या करील गोष्टी 
तुझ्याविना गे कोणी, लावील सांजवाती 
सांगेल न म्हणावा, आम्हा "शुभं करोती".....

ताईस या कशाची, जाणीव नाही काही
त्या सान बालिकेला, समजे न यात काही 
पाणी भरतानां , नेत्रात बावरे ही 
ऐकून घे परंतु  आम्हास नाही आई 
सांगे जे मुलीना आम्हास नाही आई
ते बोल येत कानी, आम्हास नाही आई.....

आई, तुझ्याच ठायी, सामर्थ्य नंदिनीचे 
माहेर मंग्लाचे, अद्वैत ताप्सांचे 
गांभीर्य सागराचे, औदार्य या ध्रेचे
नेत्रात तेज नाचे, त्या शांत चंद्रीकेचे 
वास्तव्य या गुणाचे, आई तुझ्यात साचे.....

गुंफुनी पूर्वजांच्या, मी गायिले गुणाला 
साऱ्या सभाजनानी , या वानिले कृतीला
आई, कराव्या तू नाहीस कौतुकाला 
या न्यूनतेमुळे ही, मज त्याज्य ही पुष्पमाला 
पंचारती जनांची, ना तोषवी मनाला 
पाही जीव बालकाचा, तव कौतुका भुकेला.....

येशील तू घराला, परतून केधवा गे
दवडू नकोस घडीला, ये ये निघून वेगे
हे गुंतले जीवाचे, पायी तुझ्याच धागे 
कर्तव्य माऊलीचे, करण्यास येई वेगे
रुसणार मी न आता, जरी बोलशील रागे.....


Friday, November 19, 2010

If we hold on together...


Don't lose your way 
With each passing day 

You've come so far 
Don't throw it away 
Live believing 
Dreams are for weaving 
Wonders are waiting to start 
Live your story 
Faith, hope & glory 
Hold to the truth in your heart 



If we hold on together 
I know our dreams will never die 
Dreams see us through to forever 
Where clouds roll by 
For you and I 



Souls in the wind 
Must learn how to bend 
Seek out a star 
Hold on to the end 
Valley, mountain 
There is a fountain 
Washes our tears all away 
Words are swaying 
Someone is praying 
Please let us come home to stay 



If we hold on together 
I know our dreams will never die 
Dreams see us through to forever 
Where clouds roll by 
For you and I 



When we are out there in the dark 
We'll dream about the sun 

In the dark we'll feel the light 
Warm our hearts, everyone 


If we hold on together 
I know our dreams will never die 
Dreams see us through to forever 
As high as souls can fly 
The clouds roll by 
For you and I 

Thursday, November 18, 2010

Thought

                  As a single footstep will not make a path on the earth, so a single thought will not make a pathway in the mind. To make a deep physical path, we walk again and again. To make a deep mental path, we must think over and over the kind of thoughts we wish to dominate our lives.

U n I


you and I...
in this beautiful world.....
green grass blue skies...
you and i in this beautiful world..
winding lanes as streams go by...
u and i.....
in this beautiful world...

Friend

 Life can give u a hundred reasons to cry...
But, u can give life a thousand reasons to smile with ur frd......

Saturday, November 13, 2010

फ़राज़

तुम मुझे रूह में ही बसा लो फ़राज़
दिल-ओ-जान के रिश्ते अक्सर टूट जाया करते हैं....

नट..

नांदीनंतर
पडदा उघडला
तेव्हा मी तुडुंब भरलेला होतो
हजारो रंगीबेरंगी शब्दांनी,
शरीरभर रोरावणार्‍या
असंख्य आविर्भावांनी,
भीतींनी, आशांनी, अपेक्शांनी;
आता
भरतवाक्य संपल्यावर
सर्व प्रेक्षालय रिते झाले आहे
आणि संहितेत नसलेल्या
प्रयानाची तयारी करीत
मी उभा आहे
रंगमंचावर, एकटा,
समोरच्या प्रेक्षालयाप्रमाणेच
संपूर्ण रिकामा
मी उच्चारलेले
काही शब्द, अजूनही
प्रेक्षालयातील धूसर
मंदप्रकाशित हवेवर
पिंजारलेल्या कापसासारखे
तरंगत आहेत,
माझे काही आविर्भाव
रिकाम्या खुर्च्यांच्या हातांना
बिलगुन बसले आहेत,
मी निर्माण केलेले
हर्षविमर्षाचे क्षण
पावसाने फांद्यांवर ठेवलेल्या
थेंबांसारखे
भिंतीच्या कोपर्‍यावर
थरथरत आहेत
अजूनही.
हा एक दिलासा
माझ्या रितेपणाला.
नाटक संपल्याची खंत
ती आहेच.
नाटक नव्हे, तीन तासांचे
एक अर्करुप अस्तित्व
संपले आहे.
पण संपले आहे ते फक्त
इथे- माझ्याजवळ.
माझ्या त्या अस्तित्वाच्या
कणिका घेऊन
हजार प्रेक्षक घरी गेले आहेत;
मी एक होतो
तो अंशा अंशाने
हजारोंच्या जीवनात
-कदाचित स्मरणातही-
वाटला गेलो आहे.

-- कुसुमाग्रज

दु:ख ना आनंदही

दु:ख ना आनंदही अन अंत ना आरंभही,
नाव आहे चाललेली कालही अन आजही.
मी तसा प्रत्यक्ष नाही, ना विदेशी मी जसा,
मी नव्हे की बिंब माझें, मी न माझा आरसा.
एकला मी नाहि जैसा, नाहि नाहि मी दुणा,
मी नव्हें स्वामीहि माझा, मी न माझा पाहुणा.
प्रश्न की उद्गार नाही, अधिक नाही वा उणा,
जीवनाला ऐल नाही, पैल, तैसा मध्य ना.
याद नाही, साद नाही, ना सखी वा सोबती,
नाद आहे या घड्याला अन घड्याच्या भोवती.
सांध्यछाया आणि काया जोडुनी यांचा दुवा
नाव आहे चाललेली, दूरची हाले हवा.
दु:ख ना आनंदही अन अंत ना आरंभही,
नाव आहे चाललेली कालही अन आजही.

-- आरती प्रभू

रचना

स्वप्नामध्ये रचिल्या ओळी 
यमक मला नच सापडले! 
अर्थ चालला अंबारीतुन 
शब्द बिचारे धडपडले;

 प्रतिमा आल्या उंटावरुनी;
 नजर तयांची पण वेडी; 
शब्द बिथरले त्यांना; भ्याले 
स्वप्नांची चढण्या माडी! 

 थरथरली भावना मुक्याने 
तिला न त्यांनी सावरले;
 स्वप्नामध्ये रचिल्या ओळी 
यमक मला नच सापडले!

 : विंदा करंदीकर

सकाळी उठोनी


सकाळी उठोनी | चहा-काँफी घ्यावी,
तशीच गाठावी| विज-गाड़ी||

दाती तृण घ्यावे | हुजूर म्हणून;
दुपारी भोजन| हेची सार्थ ||

संध्याकाळ होता | भूक लागे तरी,
पोराबाळांवरी | ओकू नये||

निद्रेच्या खोपटी | काळजीची बिळे,
होणार वाटोळे| होईल ते||

कुण्याच्या पायाचा | काही असो गुण;
आपुली आपण| बिडी प्यावी||

जिथे निघे धूर| तेथे आहे अग्नी;
आम्ही जमद्ग्नी | प्रेतरुपी||

: बा.सी.मर्ढेकर