Skip to main content

Posts

कविता

स्वप्नी दूर दिसावी कविता.. जाग येता उशाशी असावी कविता ..! घोट भर कधी प्यावी कविता .. अर्घ्य म्हणून द्यावी कविता ..! गज-यात सखीच्या माळावी कविता .. कज-यात तीच्या भाळावी कविता ..! प्रेमात तीच्या सुचावी कविता.. प्रेमभंगात खरी कळावी कविता ..! चंदनासम उगाळता झिजावी कविता .. कस्तुरीसम न दिसता गंधावी कविता..! जाता जाता बीजासम पेरावी कविता.. येताना फुलासम बहरावी कविता..! अनंतीच्या प्रवासी निघावी कविता.. पोटी पुन्हा कुणाच्या अंकुरावी कविता..!!! श्वास बनुनी हृदयी वसावी कविता.. प्राणवायू बनुनी शरीरी रुजावी कविता..!! 'मी' पणा बनुनी माजावी कविता.. नम्र राहुनी जगी गाजावी कविता..!! पावसात अश्रूंच्या भिजावी कविता.. चांदण्यात सुखाच्या हसावी कविता..!! मरता मरता अचानक जगावी कविता.. अन कुणाचे आयुष्यच व्हावी कविता..!! आयुष्यगीत गाता समजावी कविता.. मरण सामोरे येता उमजावी कविता..!! : विनायक
Recent posts

आवडीने भावे हरिनाम घेसी

  आवडीने भावे हरिनाम घेसी , तुझी चिंता त्यासी सर्व आहे || १ || नको करू खेद कोणत्या गोष्टीचा | पती लक्ष्मीचा जाणतसे || २ || सकळ जीवांचा करितो सांभाळ | तुज मोकलिल ऐसे नाही || ३ || जैसी स्थिती आहे तैशापरी राहे | कौतुक तू पाहे संचिताचे || ४ || एका जनार्दनी भोग प्रारब्धाचा | हरिकृपे त्याचा नाश झाला || ५ || : संत एकनाथ 

ब्रम्हा विष्णू आणि महेश, सामोरी बसले

  ब्रम्हा विष्णू आणि महेश , सामोरी बसले मला हे दत्त गुरु दिसले || धृ ||   माय उभी हि गाय होवुनी , पुढे वासरू पाहे वळूनी कृतज्ञेतेचे श्र्वान बिचारे पायावर झुकले || १ ||   चरण शुभंकर फिरता तुमचे , मंदिर बनले उभ्या घराचे घुमटा मधुनी हृदय पाखरू , स्वानंद फिरले || २ ||   तुम्हीच केली सारी किमया , कृतार्थ झाली माझी काया तुमच्या हाती माझ्या भवती , औदुंबर बसले || ३ ||

निष्प्रेम

 आता नसून आहे , तेव्हा तुला नकोसे  शृंगारसाज झाले आताच का हवेसे ?  तेव्हा असून बाग नव्हता फुलांस गंध ,  हृदयास का धरावे गजरे अतास बासे ? तेव्हा असून आग तापू दिली न तयार ,  आता जीवास मार देतेस का मुकेसे? तेव्हा असून सज्ज खेळू दिले न रंग ,  आता उदास होशी काळ्यानिळ्या प्रकाशे ? पाऊस श्रावणाचा तेव्हा उन्हास येतां  गेलीस कोरडी कां होऊन कां असेसे ? कंठात चातकाची तेव्हा तहान होती ,  डोळ्यात मीठपाणी आत्ता कशास ऐसें ? आता नसून आहे , तेव्हा असून नव्हतो,  सलगी कशास आता ? निष्प्रेम हे उसासे ! : निष्प्रेम  :नक्षत्रांचे देणे  : आरती प्रभू 

बहरला पारिजात दारीं

 बहरला पारिजात दारीं  फुले का,  पडती शेजारी ?  माझ्यावरती त्यांची प्रीती  पट्टराणी जण तुला म्हणती  दुःख हें , भरल्या संसारी ! ।। असेल का हें नाटक त्यांचे ,  मज वेडीला फसवायचे ? कपट कां , करिती चक्रधारी ? ।। वारा वाही जगासारखा  तिलाच झाला पाठीराखा  वाहतो , दौलत तिज सारी ! ।। : गदिमा  : निवडक गदिमा  : संपादक : वामन देशपांडे 

विठ्ठलाचे पायीं ,

 विठ्ठलाचे पायीं , थरारली वीट  राउळींची घाट , निनादली ।। ज्ञानोबाच्या दारीं , शरारे पिंपळ  इंद्रायणी -जळ, खळाळलें  ।। उठला हुंदका , देहूच्या वाऱ्यात  तुका समाधीत , चाळवला ।। सज्जनगडात , टिटवी बोलली  समाधी हालली,  समर्थांची ।। एका ब्राम्हणाच्या , पैठणीपुरीत  भिजे मध्यरात्र , आसवांनी ।। चालत्या गाडीत , सोडून पार्थिव  निघाला वैष्णव , वैकुंठासी ।। संत - माळेतील, मणी शेवटला  आज ओघळला , एकादशी ।। : ग दि मा  : निवडक गदिमा  : संपादन : वामन देशपांडे 

सुधागड

 किल्ला : सुधागड  जिल्हा : रायगड  डोंगररांग : लोणावळा  श्रेणी : सोपी  जाण्यासाठी लागणारा वेळ : धोंडसे गावातून अडीज तास ,  ठाकूरवाडी मार्गे दीड तास  दिनांक : २५/०८/२०१३, २८/०२/२०१६, ०५/१२/२०२०

काय म्यां द्यावें

 राहिलेली ही फुले घे ; काय म्यां द्यावें दुजें ?  जन्मजन्मीं मी दिलेलें सर्व जे होतें तुझें .  ती गवाक्षांतील शिक्षा , त्या प्रतीक्षा आंधळ्या,  सांध्यछायांच्या किनारी . त्या लकेरी राहिल्या.  प्रीत केली , शुष्क झाली पाकळी अन पाकळी ,  व्यर्थ गेलें मी जळाची गुंफिण्या रे साखळी .  धुपदाणीतील झाला धूर आता कापरा ,  पानजाळीचा फुलेंना शुद्ध आत्ता मोगरा.  हे जुने पोशाख झाले, संपलेली ही  तनु,  दागिने उतरुं निघाल्ये, काय मी माझे म्हणू ?  दीप जो तू लाविलेला तो ही मंदावला,  या अखेरी येथ आला पूर - आता वाढला.  राहिलेली ती फुले ने ... काय म्यां द्यावें दुजें ?  त्या प्रवाहांतून गेलें सर्व रे माझे तुझें .  : काय म्यां द्यावें  : नक्षत्रांचे देणे  : आरती प्रभू