Skip to main content

Posts

कविता

स्वप्नी दूर दिसावी कविता.. जाग येता उशाशी असावी कविता ..! घोट भर कधी प्यावी कविता .. अर्घ्य म्हणून द्यावी कविता ..! गज-यात सखीच्या माळावी कविता .. कज-यात तीच्या भाळावी कविता ..! प्रेमात तीच्या सुचावी कविता.. प्रेमभंगात खरी कळावी कविता ..! चंदनासम उगाळता झिजावी कविता .. कस्तुरीसम न दिसता गंधावी कविता..! जाता जाता बीजासम पेरावी कविता.. येताना फुलासम बहरावी कविता..! अनंतीच्या प्रवासी निघावी कविता.. पोटी पुन्हा कुणाच्या अंकुरावी कविता..!!! श्वास बनुनी हृदयी वसावी कविता.. प्राणवायू बनुनी शरीरी रुजावी कविता..!! 'मी' पणा बनुनी माजावी कविता.. नम्र राहुनी जगी गाजावी कविता..!! पावसात अश्रूंच्या भिजावी कविता.. चांदण्यात सुखाच्या हसावी कविता..!! मरता मरता अचानक जगावी कविता.. अन कुणाचे आयुष्यच व्हावी कविता..!! आयुष्यगीत गाता समजावी कविता.. मरण सामोरे येता उमजावी कविता..!! : विनायक
Recent posts

सनई

 दूर दूर धुक्यांतून  येते सनई मंजुळ :  मावळत्या चंद्रम्याचा  एक किरण कोमळ  दूर दूर धुक्यांतून  येते सनई मंजुळ :  फुलातुळशीचा गंध ,  वाहे गंधाचा ओघळ ! दूर दूर धुक्यांतून  येते सनई मंजुळ :  गार मोगरीदवाची  माळ गुंफिली सुढाळ ! दूर दूर धुक्यांतून  येते सनई मंजुळ :  दुलईच्या उबेतून  जाग उमलत येई ! अशी जेव्हा येते जाग  माझा भाग्यकाळ येतो :  माझा अवघा दिवस  जाईजुईतून गातो ! : सनई  : रंगबावरी  : इंदिरा संत 

गुलों में रंग भरे, बाद-ए-नौ-बहार चले

  गुलों में रंग भरे, बाद-ए-नौ-बहार चले चले भी आओ के गुलशन का कारोबार चले (गुल = फूल, गुलाब), (बाद-ए-नौ-बहार = नई बहार की हवा), (गुलशन = बग़ीचा) क़फ़स उदास है यारों, सबा से कुछ तो कहो कहीं तो बहर-ए-ख़ुदा आज ज़िक्र-ए-यार चले (क़फ़स = पिंजरा), (सबा = मंद हवा), (बहर-ए-ख़ुदा = ख़ुदा के लिए) बड़ा है दर्द का रिश्ता, ये दिल ग़रीब सही तुम्हारे नाम पे आयेंगे ग़मगुसार चले (ग़मगुसार = हमदर्द, दुःख बंटानेवाला) जो हमपे गुज़री सो गुज़री मगर शब-ए-हिज्राँ हमारे अश्क तेरी आक़बत सँवार चले (शब-ए-हिज्राँ = जुदाई की रात), (अश्क = आँसू),  (आक़बत = परलोक, भविष्य) मक़ाम 'फैज़' कोई राह में जँचा ही नहीं जो कू-ए-यार से निकले तो सू-ए-दार चले (मक़ाम = पड़ाव), (कू-ए-यार = प्रेमिका की गली), (सू-ए-दार = फाँसी के फंदे की ओर) -फैज़ अहमद फैज़

प्रिय लिखकर....

 प्रिय लिखकर....  नीचे लिखदू नाम तुम्हारा  कुछ जगह बीचमे छोड ... नीचे लिखदू सदा तुम्हारा  लिखा बीचमे क्या ? ये तुम्हे पढना हैं  कागजपर मनकी भाषाका अर्थ समाजना हैं  जो भी अर्थ निकालोगी तुम ... वो मुझको स्वीकार हैं  झुके नैन , मौन अधर , कोरा कागज ... अर्थ सभिका प्यार हैं !!!!

अस्तानंतर

जाणतो मी अस्तकाली  या नभाचे सत्व सारे  मावळे सूर्यासवे .  जाणतो की धूसरावर  वाहती खग सांजवेळी  ती नभाची असावे.  गर्द झाडांच्या तळाशी  सावल्या हलती , नभाच्या  भितीचे थरकाप ते .  वादळे करती जळावर  वा गुहेतून नाद भीषण  हुंदके आलाप ते.  जाणतो या मद्यरात्री  जी तमावर प्रकट होते  तारकांची संपदा.  या नभाचा या तमाचा  तो प्रकाशाशी उद्याच्या  एक दुर्दम वायदा .  : अस्तानंतर  : छंदोमयी  : कुसुमाग्रज    

तुझ्या भेटीलागी

 तुझ्या भेटीलागी  सिद्धता हो सांग  मृत्तिकेचे पांग  तोडले मी ।। अहंतेचे ऐने  सौहृदाचे आर्त  जुन्या बाजारात  लिलावाले ।। लक्ष संबंधाचे  खणले तणाव  उध्वस्थ पाडाव  धरेवर ।। कीर्द खतावण्या  सोडल्या पाण्यात  राखल्या गाण्यात  नोंदी काही ।। घेणे होते थोडे  देण्यास न पार  निर्लज्ज नादार  जाहलो मी ।। दिवाळखोरीचा  देहलीला दीप  तेजाची तिरीप  तेवढीच ।। चंद्राचे शारद सूर्याचे दहन  केले विसर्जन  नभामाजी ।। आकाशगंगेत  पृथ्वीवर बया  माती गेली न्हाया  आणली ती ।। जिन्याच्या कुटाशी  केली झटापट  त्याचे वायफट  केरामद्ये ।। देहतेचे  सौध  मनाची गोपुरे  लाल बंदीघरे  वासनांची ।। त्यांच्याही दाराशी  राजीनामा दिला  सहीशिक्का केला  करारास ।। पावसाळी घना - परी पूर्ण आता  होऊनिया रिता  थांबलो मी ।। बिस्मिलाच्या फक्त  सनईचे स्वर  काही बरोबर  घेऊ द्यावे ।। : भेटीलागी  : छंदोमयी  : कुसुमाग्रज 

डोळ्यापरीस लहान

डोळ्यापरीस लहान  आज वाटते आकाश  रात्र -दिवसाचा काळ  झाला निमिष निमिष  मन सुटून चालले  शरीराच्या मिठीतून : विश्वापल्याडचे काहीं  काय गेले त्या स्पर्शून ?  : डोळ्यापरीस लहान  : रंगबावरी  : इंदिरा संत 

भातुकली

 आज रुसले आकाश  मुळी पाहीना वाकून ,  आज रुसलाही वारा :  पोर बसलें दाटून .  उन्हें बसली हटून  अंधाराच्या कोपऱ्यात ,  रागावल्या चंद्रम्याने  केला गट्टी फुचा बेत.  मन मुळीच रमेना  तुम्हा साऱ्यांच्या संगती :  संपविली भातुकली  म्हणूनच हातोहातीं;  मांडलेला खेळ आता  आता हवाच मोडाया :  जोडलेली नाती आता  आता हवीत तोडाया.  : भातुकली  : रंगबावरी  : इंदिरा संत