Skip to main content

Posts

कविता

स्वप्नी दूर दिसावी कविता.. जाग येता उशाशी असावी कविता ..! घोट भर कधी प्यावी कविता .. अर्घ्य म्हणून द्यावी कविता ..! गज-यात सखीच्या माळावी कविता .. कज-यात तीच्या भाळावी कविता ..! प्रेमात तीच्या सुचावी कविता.. प्रेमभंगात खरी कळावी कविता ..! चंदनासम उगाळता झिजावी कविता .. कस्तुरीसम न दिसता गंधावी कविता..! जाता जाता बीजासम पेरावी कविता.. येताना फुलासम बहरावी कविता..! अनंतीच्या प्रवासी निघावी कविता.. पोटी पुन्हा कुणाच्या अंकुरावी कविता..!!! श्वास बनुनी हृदयी वसावी कविता.. प्राणवायू बनुनी शरीरी रुजावी कविता..!! 'मी' पणा बनुनी माजावी कविता.. नम्र राहुनी जगी गाजावी कविता..!! पावसात अश्रूंच्या भिजावी कविता.. चांदण्यात सुखाच्या हसावी कविता..!! मरता मरता अचानक जगावी कविता.. अन कुणाचे आयुष्यच व्हावी कविता..!! आयुष्यगीत गाता समजावी कविता.. मरण सामोरे येता उमजावी कविता..!! : विनायक
Recent posts

बहरला पारिजात दारीं

 बहरला पारिजात दारीं  फुले का,  पडती शेजारी ?  माझ्यावरती त्यांची प्रीती  पट्टराणी जण तुला म्हणती  दुःख हें , भरल्या संसारी ! ।। असेल का हें नाटक त्यांचे ,  मज वेडीला फसवायचे ? कपट कां , करिती चक्रधारी ? ।। वारा वाही जगासारखा  तिलाच झाला पाठीराखा  वाहतो , दौलत तिज सारी ! ।। : गदिमा  : निवडक गदिमा  : संपादक : वामन देशपांडे 

विठ्ठलाचे पायीं ,

 विठ्ठलाचे पायीं , थरारली वीट  राउळींची घाट , निनादली ।। ज्ञानोबाच्या दारीं , शरारे पिंपळ  इंद्रायणी -जळ, खळाळलें  ।। उठला हुंदका , देहूच्या वाऱ्यात  तुका समाधीत , चाळवला ।। सज्जनगडात , टिटवी बोलली  समाधी हालली,  समर्थांची ।। एका ब्राम्हणाच्या , पैठणीपुरीत  भिजे मध्यरात्र , आसवांनी ।। चालत्या गाडीत , सोडून पार्थिव  निघाला वैष्णव , वैकुंठासी ।। संत - माळेतील, मणी शेवटला  आज ओघळला , एकादशी ।। : ग दि मा  : निवडक गदिमा  : संपादन : वामन देशपांडे 

सुधागड

 किल्ला : सुधागड  जिल्हा : रायगड  डोंगररांग : लोणावळा  श्रेणी : सोपी  जाण्यासाठी लागणारा वेळ : धोंडसे गावातून अडीज तास ,  ठाकूरवाडी मार्गे दीड तास  दिनांक : २५/०८/२०१३, २८/०२/२०१६, ०५/१२/२०२०

काय म्यां द्यावें

 राहिलेली ही फुले घे ; काय म्यां द्यावें दुजें ?  जन्मजन्मीं मी दिलेलें सर्व जे होतें तुझें .  ती गवाक्षांतील शिक्षा , त्या प्रतीक्षा आंधळ्या,  सांध्यछायांच्या किनारी . त्या लकेरी राहिल्या.  प्रीत केली , शुष्क झाली पाकळी अन पाकळी ,  व्यर्थ गेलें मी जळाची गुंफिण्या रे साखळी .  धुपदाणीतील झाला धूर आता कापरा ,  पानजाळीचा फुलेंना शुद्ध आत्ता मोगरा.  हे जुने पोशाख झाले, संपलेली ही  तनु,  दागिने उतरुं निघाल्ये, काय मी माझे म्हणू ?  दीप जो तू लाविलेला तो ही मंदावला,  या अखेरी येथ आला पूर - आता वाढला.  राहिलेली ती फुले ने ... काय म्यां द्यावें दुजें ?  त्या प्रवाहांतून गेलें सर्व रे माझे तुझें .  : काय म्यां द्यावें  : नक्षत्रांचे देणे  : आरती प्रभू 

कुठल्या कवितेसाठी

 कुठल्या कवितेसाठी न कळे  कुंठित झाले शब्द पुराणे ,  किरण लांबता लांबच गेले  डाळिंबांतच पडून दाणे.  पडून दिनमणी रंगी, व्यंगी  काय वेंचितां येइल हाती ? दरीत घंटेचा ध्वनी भरतो ,  थरकापत पण दिव्यात ज्योती .  विचित्र आकारांच्या आडून  कोण हलवतो छातीवरचा  दगड नि झाडुन मोहर सारा  वेध घेतसे त्या कवितेचा ?  : कुठल्या कवितेसाठी  : नक्षत्रांचे देणे  : आरती प्रभू 

निशिगंध

नवल असे की  निशिगंधाचे फूल तिथे ते मला दिसावे  नवल पुन्हा की  अशा ठिकाणी निशिगंधाचे फूल असावे  सर्वांगाने रात्र पिणाऱ्या  भयाण त्या तळघरात खाली  वरचे पाणी झिरपुनि जेथे  हिरवी डबकी तयार झाली  सर्पकीटकावाचूनि दुसरे       जीवन जेथे व्यक्त ना व्हावे ! काळोखाचे कुजून तुकडे  दर्प जेथल्या हवेत साचे  उजेड गळतो वरून केवळ  मद्य व्हावया अंधाराचे  प्रकाश नाही विकास नाही       सुंदर सारे जिथे मरावे  नवल असे कि अशा ठिकाणी       निशिगंधाचे फूल फुलावे !! : निशिगंध  : हिमरेषा  : कुसुमाग्रज